ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: 24ωρη απεργία 20 Μαΐου για το Ασφαλιστικό

ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: 24ωρη απεργία 20 Μαΐου για το Ασφαλιστικό

Daniel Cohn-Bendit (ελληνικοί υπότιτλοι)

Ψαριανός - Δεν Είναι Όλοι Ίδιοι

Απεργούν στις 17-18 Μαΐου οι εργαζόμενοι στα ΚΕΠ

Σαρανταοκτάωρη απεργία για τις 17 και 18 Μαΐου εξήγγειλε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Εργαζομένων ΚΕΠ, ως διαμαρτυρία για τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης.

Στο Δελτίο Τύπου αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Η πολιτική αναλγησία η έλλειψη σεβασμού προς τον εργαζόμενο και η παράλογη απαίτηση να πληρωθούν άμεσα από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους τα οικονομικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν τα προηγούμενα 40 έτη από όλες τις πολιτικές ηγεσίες του τόπου, αποτελεί αιτία αντίδρασης για όλους τους εργαζόμενους που προσπαθούν με πενιχρούς μισθούς να επιβιώσουν. Αποτελεί δείγμα γραφής για τον τρόπο σκέψης της πολιτικής ηγεσίας που κυβερνά. Ο κλάδος μας ξεχώρισε από όλο το δημόσιο τομέα και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για μια πιο οργανωμένη, σωστή και δίκαιη δημόσια διοίκηση. Έγινε ο πετυχημένος συνδετικός κρίκος που έλειπε μεταξύ του πολίτη και της δημόσιας διοίκησης».

«Καλούμε όλους τους συναδέλφους με αίσθημα ευθύνης να συμμετέχουν μαζικά στην παραπάνω κινητοποίηση και να είναι έτοιμοι για κλιμάκωση, σκεφτόμενοι πάντα ότι στις δύσκολες ώρες που ζούμε η δυναμική αντίδραση είναι το μόνο μέσο άμυνας , αντίστασης και διαφύλαξης των εργασιακών δικαιωμάτων μας και ο μόνος τρόπος να προστατέψουμε την αξιοπρέπεια τη δική μας και των οικογενειών μας».

Τα πρακτοριλίκια ζουν και βασιλεύουν....

«Κανείς δεν προτείνει τίποτα…»

Μία από τις τετρημένες ατάκες, των ΜΜΕ κυρίως, είναι ότι για την τρέχουσα κρίση το ΔΝΤ και η φτώχια που θα φέρει είναι μονόδρομος και ότι οι αντιδρώντες δεν προτείνουν κάτι άλλο αλλά φωνασκούν. Είναι όμως έτσι? Δεν προτείνει ή απλά φιμώνεται από τα ΜΜΕ. Στα ελληνικά ΜΜΕ είμαστε υποχρεωμένοι να ακούμε αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση (Παπαντωνίου, Αλογοσκούφη κλπ), τους συνήθεις αγαπημένους του ραδιοτηλεοπτικού κατεστημένου Ανδριανόπουλο, Μάνο για τους οποίους για όλα φταίει ο δημόσιος τομέας και τους αδαείς και εγκάθετους δημοσιογράφους. Άραγε τα ονόματα Βεργόπουλος, Δραγασάκης, Λαπαβίτσας, Πελαγίδης, Αρέστης, Μαρκέτος και πολλά ακόμα μας λένε κάτι? Όχι και πολλά αφού τα ελληνικά ΜΜΕ είτε τους αποκλείουν είτε τους προβάλλουν ελάχιστα. Λύσεις έχουν προταθεί από προοδευτικούς οικονομολόγους και δεν υπάρχουν μόνο οι Ανδριανόπουλοι.

Από τις ελάχιστες εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση που ξεχωρίζει είναι οι «Ανιχνεύσεις» στην ΕΤ3. Στην εκπομπή αυτή ήταν καλεσμένος ο Ανδριανόπουλος (κλασικά) αλλά απέναντι του δεν είχε ούτε αδαείς και πουλημένους δημοσιογράφους, ούτε βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ούτε ομόσταυλούς του οικονομολόγους. Είχε σοβαρούς ακαδημαϊκούς.

When facts talk, shit walks…Παραφράζοντας την γιάπικη αμερικανική ατάκα αναφέρω κάποιες παρατηρήσεις του Βεργόπουλου καλεσμένου στην εν λόγω εκπομπή που αποστόμωσε τον φίλτατο Ανδριανόπουλο

1. Σύμφωνα με πρόσφατες ξένες μελέτες ο δημόσιος τομέας διογκώνεται όταν ιδιωτικός τομέας αδυνατεί να εκπληρώσει την αποστολή του. Συνεπώς η υπερδιόγκωση του ελληνικού δημοσίου οφείλεται εν πολλοίς και στις εγγενείς αδυναμίες του ελληνικού ιδιωτικού τομέα. Ενός τομέα που δρα κατά κύριο λόγω παρασιτικά προσκολλημένος και εξαρτημένος σε δημόσιες προμήθειες χωρίς σοβαρές και μακροχρόνιες επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες, σε εκπαίδευση του εργατικού δυναμικού, φοροδιαφεύγοντας και εισφοροκλέπτοντας. Ο Έλληνας επιχειρηματίας ενδιαφέρεται για την βραχυπρόθεσμη αρπαχτή και όχι για μακροχρόνιες στρατηγικές.
2. Στην Ελλάδα οι δαπάνες για μισθούς δημοσίων υπαλλήλων αντιστοιχούν στο 15% του Α.Ε.Π. σε αντίθεση με μέσο όρο της Ευρώπης που είναι 20%...ενώ το ποσοστό αυτό στην Γαλλία φτάνει το 25% και στη Σουηδία το 30%. Συνεπώς ναι μεν η Ελλάδα μπορεί να έχει σχετικά περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά αυτοί «επιβαρύνουν» μισθολογικά τη χώρα λιγότερο από τις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες.
3. Το παράδοξο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: αντί να δανείζει απ’ευθείας τα κράτη μέλη με 1% (όπως κάνει κάθε κεντρική τράπεζα π.χ. Αμερικής, Αγγλίας, Ιαπωνίας, Κίνας κλπ) ανακυκλώνει το χρήμα μέσω των ιδιωτικών τραπεζών. Δηλαδή δεν δανείζει απευθείας τα κράτη αλλά δανείζει τις εμπορικές τράπεζες οι οποίες τις καταθέτουν ως εγγυήσεις-εξασφαλίσεις κρατικά ομόλογα. Έτσι διενεργείται μία αισχρή κερδοσκοπία εις βάρος των λαών της Ευρώπης. Η ΕΚΤ δανείζει τις εμπορικές τράπεζες με 1% και αυτές δανείζουν τα κράτη κατά το δοκούν…την Γερμανία με 3%, την Πορτογαλία με 6%, την Ελλάδα με 10%. Έτσι οι ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες βγάζουν σημαντικές προμήθειες τα κράτη πλήττονται και καταντάνε έρμαια των χρηματοπιστωτικών εταιριών.

Αυτά τα ολίγα για το αν υπάρχει και άλλη φωνή ή όχι…..

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ - ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Συνάδελφοι , συναδέλφισσες

Στην προσπάθεια για ανάληψη νέων πρωτοβουλιών και αποτίμησης των τελευταίων γεγονότων, σας καλούμε σε συνάντηση, σήμερα Παρασκευή 7/5/2010 και ώρα 13.00 στο ισόγειο του Δημαρχείου.

Ώρα για ριζοσπαστικά αντίμετρα από την κοινωνία των πολιτών

"ΑΥΓΗ" Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/05/2010

Του Θανάση ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Αυτοί που από το 1981 μέχρι σήμερα λυμαίνονται τον τόπο, αυτοί που πλούτισαν άνομα - η πολιτική νομενκλατούρα με τα τσιράκια της και η ντόπια κρατικοδίαιτη οικονομική ολιγαρχία-, αυτοί που έπρεπε να είναι φυλακή (πρωθυπουργοί, υπουργοί, διοικητές οργανισμών, μεγάλοι προμηθευτές του δημοσίου, μεγαλοεργολάβοι, διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι) για εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού, αυτοί που χρεοκόπησαν την Ελλάδα και ταπείνωσαν τον απλό πολίτη, αυτοί οι αδίστακτοι μαφιόζοι έρχονται με τη συνδρομή της αναίσχυντης διεθνούς οικονομικής μαφίας να μας... σώσουν!

Δηλαδή, να εξασφαλίσουν ότι οι διεθνείς μαφιόζικοι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί και funds θα συνεχίζουν να κερδοσκοπούν εκ του ασφαλούς και ότι η ντόπια οικονομική ολιγαρχία θα εξακολουθεί να πλουτίζει απρόσκοπτα.

Όμως, πλέον, δεν έχει νόημα να επισημαίνει κανείς την αδικία των μέτρων και την απύθμενη ηθική κατάπτωση όλων αυτών που κυβέρνησαν ή κυβερνούν τον τόπο αυτόν. Δεν αρκεί να είναι ο λαός στους δρόμους. Σήμερα χρειάζονται συγκεκριμένοι ριζοσπαστικοί στόχοι γύρω από τους οποίους να αναπτυχθεί ένα πολύμορφο, μακροχρόνιο, αυτόνομο μαζικό κίνημα της κοινωνίας των πολιτών.

Ειδικότερα, με κεντρικό σύνθημα “Φέρτε πίσω τα κλεμμένα” και “Κάτω η νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική” να απαιτηθεί:

Αναδρομικός έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων όσων διετέλεσαν βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί, διοικητές οργανισμών του δημοσίου καθώς και των συγγενών τους Α' βαθμού από το 1981 μέχρι σήμερα. Συναφώς να δεσμευτούν και ακολούθως να δημευτούν οι περιουσίες όλων όσοι δεν μπορέσουν να δικαιολογήσουν την προέλευσή τους και να μοιραστούν σε συλλογικές εταιρείες νέων ανθρώπων, ανέργων, πολύτεκνων κ.λπ. προκειμένου να τις αξιοποιήσουν επιχειρηματικά. Ακόμη να οδηγηθούν στα δικαστήρια και να πάνε φυλακή εκείνοι για τους οποίους προκύψουν ευθύνες κατάχρησης ή άλλα οικονομικά εγκλήματα.

Επειδή με το νομοθετικό πλαίσιο που έχουν θεσμοθετήσει προστατεύονταν και ταυτόχρονα πολλά από τα αδικήματα έχουν παραγραφεί, να απαιτηθεί η ψήφιση ειδικού νόμου με αναδρομική ισχύ που να καθιστά τα εν λόγω εγκλήματα διαρκή και χωρίς παραγραφή, αφού είναι ιδιότυπα εγκλήματα κατά της κοινωνίας.

Παράλληλα και ταυτόχρονα πρόσθετος στόχος του κινήματος αυτού να είναι η ανάκληση των μέτρων για τους μισθωτούς και συνταξιούχους. Επειδή κάποια από τα μέτρα αυτά αντιβαίνουν, ίσως, στο Σύνταγμα και στην κοινοτική νομοθεσία, να αξιολογηθεί από έγκριτους νομικούς η δυνατότητα μαζικής προσφυγής από συλλογικούς φορείς των εργαζομένων και των συνταξιούχων στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια για ανάκλησή τους.

Με τα μέτρα που πάρθηκαν συντρίβονται οικονομικά -και όχι μόνο- κυρίως μισθωτοί και συνταξιούχοι και άνεργοι. Οι εργαζόμενοι αδυνατούν πλέον να αντεπεξέλθουν στις στοιχειώδεις βιοτικές τους ανάγκες. Έτσι πρέπει να αναπτυχθεί κίνημα πολιτών με κεντρικό σύνθημα “δεν πληρώνουμε άλλο τις τράπεζες”. Οποιοσδήποτε αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης με τα νέα μέτρα να μην πληρώνει στο εξής ούτε ένα ευρώ στις τράπεζες, που όλα αυτά τα χρόνια έχουν λειτουργήσει τοκογλυφικά και αδίστακτα.

Κανένα δημόσιο περιουσιακό στοιχείο να μην μείνει ανεκμετάλλευτο. Να καταληφθούν δημόσια ή δημοτικά ή εκκλησιαστικά κτήματα που είναι αναξιοποίητα με στόχο την καλλιέργεια, τη βοσκή, την τουριστική αξιοποίηση και ό,τι άλλο θα συμβάλει στην επιβίωση χιλιάδων απλών ανθρώπων (αγροτών, κτηνοτρόφων, νέων κ.λπ.). Να καταληφθούν δημόσια, δημοτικά και εκκλησιαστικά κτίρια που είναι κενά για να στεγαστούν άστεγοι, φτωχοί που αδυνατούν να πληρώνουν νοίκι.

Για τα προαναφερθέντα να προωθηθούν διαδικασίες από τα κάτω σε πανελλαδική κλίμακα. Οργανώσεις πολιτών, ΜΚΟ, σύλλογοι κάθε είδους και μορφής, αυτόνομα μορφώματα πολιτών και εργαζομένων, συνδικάτα κ.λπ. να έρθουν σε επικοινωνία για τη συγκρότηση μιας Ευρείας Πανελλαδικής Επιτροπής που να πλαισιώνεται από νομικούς για να δημιουργηθεί κίνημα λαϊκό στη βάση των προαναφερθέντων στόχων.

Προφανώς κάποιοι πρέπει να αναλάβουν την πρωτοβουλία να διαδώσουν πλατιά την ιδέα της αυτοοργάνωσης στη βάση των παραπάνω ή άλλων παρεμφερών στόχων. Πρέπει να συγκροτηθεί λοιπόν ένας αρχικός πυρήνας ως ομάδα πρωτοβουλίας για την ανάδειξη των σκοπών και τη συγκρότηση της Ευρείας Πανελλαδικής Επιτροπής.

Στην κατεύθυνση αυτή ο ραδιοσταθμός του Συνασπισμού, η "Αυγή", η "Εποχή", εφημερίδες πανελλαδικής ή τοπικής εμβέλειας που ενστερνίζονται την ιδέα ενός τέτοιου κινήματος πολιτών να βοηθήσουν ώστε να διαδοθεί το “μήνυμα” και να τεθούν οι πρώτες οργανωτικές βάσεις του εγχειρήματος. Ακόμη πρέπει, νομίζω, να αναδιαταχθεί κάθε κομματική βάση στην κατεύθυνση αυτή, στην επίτευξη αυτού του μεγάλου στόχου.

Δεν μιλάμε, όπως γίνεται αντιληπτό, για κάποια απλή καταγγελτική αντίδραση, για ένα βραχυχρόνιο κίνημα για το θεαθήναι. Αναφερόμαστε στη δημιουργία ενός μακροχρόνιου, ριζοσπαστικού, μαζικού κινήματος με στόχους πρωτόγνωρους για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά ηθικά απόλυτα δικαιολογημένους απέναντι σε μια ανήθικη και ανελέητη πολιτική της ντόπιας και διεθνούς πολιτικής και οικονομικής μαφίας.