Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
ΔΥΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ "ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ"....

Μαρίνα Σίλβα: Η έκπληξη των βραζιλιάνικων εκλογών
Μπορεί οι εκλογές για τη Μαρίνα Σίλβα να τελείωσαν την περασμένη Κυριακή, καθώς η τρίτη θέση της δεν της επιτρέπει τη συμμετοχή στον β' γύρο στις 31 Οκτωβρίου, ωστόσο ήταν αναμφισβήτητα εκείνη που σφράγισε την αναμέτρηση, καθώς στο εξής θα παίζει ρυθμιστικό ρόλο. Η 52χρονη Σίλβα, με το 19% που πέτυχε και το γεγονός ότι δεν διέθετε τη στήριξη κάποιου μεγάλου κόμματος ούτε και σημαντική οικονομική βάση για την προεκλογική της εκστρατεία, είναι τελικά το καινούργιο και ελπιδοφόρο πρόσωπο της βραζιλιάνικης πολιτικής σκηνής.
Άλλωστε την υποψήφια των Πράσινων επέλεξαν και αρκετοί νέοι, οι οποίοι ήσαν κι εκείνοι που έδιναν έναν ιδιαίτερα ενθουσιώδη χαρακτήρα στις συγκεντρώσεις της Σίλβα -ένα χαρακτηριστικό που ζήλευαν οι δύο πρώτοι, Ρούσεφ και Σέρα. Οι νέοι αυτοί, που προέρχονταν κυρίως από μεσαίες και ανώτερες τάξεις, με σπουδές σε φημισμένα πανεπιστήμια και πάθος για τον οικολογικό αγώνα, αυτοαποκαλούνταν μάλιστα «μαρινέιρος» (από το Μαρίνα, αλλά και το marin, που σημαίνει «ναυτικός») και δήλωναν «τρελαμένοι» με τη Σίλβα. Και δεν το έκρυβαν και μάλιστα αρκετά πριν από τις εκλογές. Όπως συνέβη, για παράδειγμα, κατά το βραζιλιάνικο περιοδικό "Βέχα", με τον Εντουάρντο Ρομπάουερ από το Ρίο: το 2007, όταν ακόμη η Σίλβα ήταν υπουργός Περιβάλλοντος, εκφωνούσε μια ομιλία στη Μπραζίλια. Εκείνη τη στιγμή είδε μια ομάδα φοιτητών που μοίραζαν κονκάρδες με το πρόσωπό της. Τους ζήτησε να σταματήσουν. Δύο χρόνια αργότερα, σε μια άλλη ομιλία της, η ομάδα του Ρομπάουερ ήταν ξανά παρούσα και ζήτησε να της μιλήσει. «Θυμάστε τις κονκάρδες; Εγώ τις είχα κάνει. Τώρα θα ξαναρχίσω εκστρατεία για την υποψηφιότητά σας. Έστω κι αν εσείς δεν συμφωνείτε!» Η Σίλβα προσπάθησε να αρνηθεί ευγενικά, κάτι που δεν αποθάρρυνε τον νεαρό, του οποίου το κίνημα στήριξης της πράσινης υποψήφιας αριθμεί σήμερα περίπου 20 χιλιάδες διαδικτυακούς υποστηρικτές...
Οι δημοσκοπήσεις τής έδιναν από 10% ως 12% - εκείνη απέσπασε τελικά 19%... Οι ομιλίες της χαρακτηρίζονταν από την ηρεμία εκείνου που δεν έχει να χάσει τίποτε, αφήνοντας να λειτουργήσει η χαρισματικότητα της προσωπικότητάς της, σε συνδυασμό βέβαια με τις οικολογικές της τοποθετήσεις. Το «μείγμα» αυτό είναι φανερό ότι γοήτευσε τους νέους. «Έχουμε μια αντιπαράθεση μεταξύ δύο υποψηφιοτήτων που έχουν παραμείνει στον 20ό αιώνα. Η Μαρίνα, αντιθέτως, προτείνει στους νέους έναν νέο λόγο», τονίζει ο Αντόνιο Λαβαρέντα, ειδικός στο πολιτικό μάρκετινγκ. Στο πλαίσιο αυτό, για παράδειγμα, οι αναφορές των υποψηφίων των δύο μεγάλων κομμάτων, της Ντίλμα Ρούσεφ και του Ζοζέ Σέρα στην αντιδικτατορική δράση, δεν συγκίνησαν ιδιαίτερα τους νέους.
«Εμείς θέλουμε να σκεφθούμε το μέλλον και όχι το παρελθόν. Σέβομαι την Ντίλμα, αλλά η Μαρίνα είναι ο δικός μας Ομπάμα, η ελπίδας μας» λέει στο "Βέχα" ο 16χρονος Ματέους Μπραζ, «διαδικτυακός υποστηρικτής» της Σίλβα. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το 60% των ψηφοφόρων της είναι μεταξύ 18 και 44 ετών... Με άλλα λόγια, αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας της...
Ο Δικός μας Δήμαρχος ! Antanas MockusΜΙΑ φορά κι έναν καιρό, κάπου μακριά από δω, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη: με βουνά από σκουπίδια, ατμοσφαιρική ρύπανση, κυκλοφοριακή συμφόρηση, δυστυχήματα, βία, ναρκωτικά, συμμορίες παντού.
ΕΥΤΥΧΩΣ, αυτή η πόλη έτυχε να έχει κι έναν ιδιαίτερο, ιδιόρρυθμο πρύτανη στο πανεπιστήμιο. Να φανταστείτε, μια φορά που γινόταν χάβρα στο μάθημά του -ήταν καθηγητής Μαθηματικών και Φιλοσοφίας- κατάφερε να επαναφέρει στην τάξη τους θορυβούντες σοκάροντάς τους: δεν τους επέπληξε, απλά κατέβασε τα βρακιά του και τους έδειξε τα αχαμνά του. Εκτοτε, όλοι τον σέβονταν...
ΔΕΝ ήταν μικρή η πόλη με τις συμμορίες, τα σκουπίδια, το κυκλοφοριακό χάος και τον ιδιόρρυθμο πρύτανη· είχε ξεπεράσει τα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Ενα πρωί, ο άνθρωπός μας πήγε στο πανεπιστήμιο και υπέβαλε την παραίτησή του. «Δεν μπορώ να διδάσκω μόνον εσάς», είπε στους φοιτητές του, «έχω καθήκον να διδάξω όλη την πόλη: έξι εκατομμύρια ανθρώπους! Γι' αυτόν τον λόγο θέτω υποψηφιότητα για δήμαρχος».
ΠΡΑΓΜΑ που έγινε. Ο άνθρωπός μας ντύθηκε... Σούπερμαν και βγήκε στους δρόμους για να διεκδικήσει την ψήφο των συμπολιτών του. «Είμαι υπερπολίτης», αυτοσυστηνόταν. Στην αρχή, κάποιοι προσπάθησαν να τον χλευάσουν. Φάγανε τα μούτρα τους! Ο δικός μας είχε τέτοιο χιούμορ, φαντασία και τρέλα, που κάτι τέτοιους τούς έκανε μια χαψιά. Ο κόσμος τον υπερψήφισε, γιατί έδειχνε ορίτζιναλ, είχε φάση και ήταν συμπαθής.
Η πρώτη του ενέργεια ως δημάρχου ήταν να προσλάβει είκοσι μίμους-κλόουν, τους οποίους έβγαλε στον δρόμο για να κράζουν όσους παρκάρανε παράνομα, κορνάρανε χωρίς λόγο, περνάγανε με κόκκινο κοκ. Τι συνέβη; Οι πολίτες, που είχαν γραμμένα εκεί όπου φαντάζεστε τα σήματα και τα φανάρια, άρχισαν να συμμορφώνονται στον ΚΟΚ. Απ' ό,τι φάνηκε, τους ενοχλούσε πολύ περισσότερο το κράξιμο από τα πρόστιμα...
Η συνέχεια ήταν εντυπωσιακή: ο δήμαρχός μας μοίρασε εκατομμύρια ταμπέλες που έγραφαν «thumbs up» ή «thumbs down» και ζήτησε απ' όλους να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν κάθε στιγμή τις πράξεις των συμπολιτών τους. Η πόλη ανταποκρίθηκε σ' αυτό το «παιχνίδι» και άρχισε το ομαδικό κράξιμο σε όλα τα κακώς κείμενα τις αυθαιρεσίες και στις γουρουνιές. Εν είδει διαρκών διαδηλώσεων... Και, ως εκ θαύματος όλα αυτορρυθμίστηκαν σιγά σιγά. Το ομαδικό κράξιμο πέτυχε τον στόχο του.
ΟΤΑΝ τα αποθέματα νερού «χτύπησαν κόκκινο», ο δικός μας δήμαρχος βγήκε στα τηλεοπτικά κανάλια και σε ζωντανή μετάδοση έκανε ντουζ ολοτσίτσιδος! Ενώ σαπουνιζόταν, έκλεινε την παροχή νερού για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούσαν να εξοικονομήσουν νερό. Αποτέλεσμα; Σε δύο μήνες, η κατανάλωση νερού στην πόλη μειώθηκε κατά 14%!
ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ τη «νύχτα των γυναικών», ενάντια στην εγκληματικότητα και τον φαλλοκρατισμό. Ετσι, 700.000 γυναίκες τις τρεις πρώτες νύχτες κάθε χρόνου ξεχύνονται στους δρόμους, γλεντώντας χωρίς να συμβεί το παραμικρό. Οι άνδρες είναι υποχρεωμένοι να φροντίζουν τα παιδιά στο σπίτι.
ΤΣΑΚΙΣΕ την εγκληματικότητα! Οι ανθρωποκτονίες, από 80 ανά εκατό χιλιάδες κατοίκους το '93, μειώθηκαν το 2003 σε 22! Ζήτησε να ενισχυθεί με... εθελοντικούς φόρους το ταμείο του δήμου και ανταποκρίθηκαν 65 χιλιάδες πολίτες! Ιδρυσε και τους «Ιππότες της Ζέρβας»: μια ομάδα με τους πιο ευγενικούς και εξυπηρετικούς ταξιτζήδες στον κόσμο.
ΟΧΙ, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Antanas Mockus, που πρωτοεκλέχθηκε δήμαρχος το 1993 στην Μπογκοτά, την πρωτεύουσα της Κολομβίας. Και απέδειξε πως η γνώση δίνει δύναμη, αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας, χωρίς επιβολή και επίδειξη ισχύος. Μόνον έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές. Σήμερα, ο Antanas Mockus είναι πρόεδρος της Corpovisionari, μιας οργάνωσης που συμβουλεύει τις δημοτικές Αρχές.
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010
Μία διδακτική ιστορία
Ο Ιταλός αισθάνθηκε χρέος του να αποκαταστήσει τη βλάβη και έτσι φρόντισε και έμαθε από το δήμαρχο του νησιού ότι το ρολόι είχε σταματήσει γιατί δεν υπήρχε λάδι για να λαδώσουν τα γρανάζια του. Τότε ο αξιωματικός χωρίς δεύτερη σκέψη πρόσφερε στον δήμαρχο έναν τενεκέ 12 λίτρων , παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, έτσι ώστε να λαδωθούν τα γρανάζια και να δει και πάλι το ρολόι να δουλεύει και πάλι, και να ακούσει την καμπάνα να χτυπάει ρυθμικά την ώρα.
Ο δήμαρχος πήρε το λάδι και το ίδιο βράδυ κάλεσε στο σπίτι του τον ταμία του δημοτικού συμβουλίου και του έδωσε μία νταμιτζάνα με 6 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, λέγοντας του ότι ο Ιταλός αξιωματικός ενδιαφέρετε να δει το ρολόι να δουλεύει και πάλι και πως θα έπρεπε γρήγορα να φτάσει το λάδι στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού. Την άλλη μέρα το πρωί ο ταμίας πήγε στην κεντρική εκκλησία του νησιού να βρει τον παπά. Στα χέρια του κρατούσε ένα μπουκάλι με 3 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Είπε στον παπά πως ως υπεύθυνος της εκκλησίας, άρα και του ρολογιού, ήταν δική του υπόθεση να φροντίσει ώστε το λάδι να φτάσει στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού, με σκοπό να λαδωθούν τα γρανάζια του και να αρχίσει και πάλι να δουλεύει, όπως δηλαδή επιθυμούσε να γίνει ο Ιταλός αξιωματικός.
Ο παπάς πήρε το λάδι και το ίδιο μεσημέρι φώναξε τον νεωκόρο στο γραφείο του. Του εξήγησε την επιθυμία του Ιταλού αξιωματικού να δει το ρολόι να δουλεύει και του είπε πως για αυτό το λόγο προσφέρει 1 λίτρο παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Τον παρακάλεσε αν θα μπορούσε να πάει το λάδι αυτό στον συντηρητή του ρολογιού και να του πει να πιάσει αμέσως δουλειά και να αρχίσει να λαδώνει το ρολόι. Ο νεωκόρος έφυγε αμέσως για να εκτελέσει την εντολή του παπά. Μετά από λίγη ώρα χτυπούσε την πόρτα του συντηρητή του ρολογιού και αφού του εξιστόρησε τα όσα είχαν συμβεί του έδωσε ένα μπουκαλάκι με 200 γραμμάρια παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο και του ζήτησε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό να λαδώνει το ρολόι για να μην δυσαρεστηθεί ο ιταλός αξιωματικός.
Ο συντηρητής του ρολογιού, όταν έμεινε μόνος, κοίταξε με δέος το πολύτιμο περιεχόμενο του μικρού μπουκαλιού. Σκέφτηκε πόσο νόστιμες θα έκανε τις λαχανίδες που επί μήνες έτρωγε αυτός και η οικογένειά του. Πόσο καλό θα έκανε στο παιδιά του λίγο λάδι που τους έχει ξεραθεί ο οισοφάγος από την μπομπότα! Την ίδια όμως στιγμή σκέφτηκε με τρόμο την αντίδραση του ιταλού αξιωματικού αν δεν έκανε αυτό που τον είχε προστάξει μέσω του νεωκόρου, μιας και τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας τους αγνοούσε! Το ίδιο απόγευμα το ρολόι χτύπησε και πάλι μετά από πολύ καιρό, έξι φορές. Στην αρχή οι νησιώτες νόμισαν πως κάποιος είχε πεθάνει και σταυροκοπήθηκαν λέγοντας «ζωή σε λόγου μας». Αργότερα όμως, έμαθαν από τον παπά της εκκλησίας που τους μάζεψε για τον εσπερινό ότι ο καλός Ιταλός αξιωματικός είχε προσφέρει παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο για να βάλει σε λειτουργία το ρολόι τους και πως γι’ αυτό και μόνο θα έπρεπε να αισθάνονται μεγάλη ευγνωμοσύνη που ο Κύριος, αν και περνάνε δύσκολες στιγμές στη μέση ενός φριχτού πολέμου τους έστειλε αυτόν τον μεγαλόψυχο Ιταλό.
Φυσικά το ρολόι στην κεντρική πλατεία του νησιού σταμάτησε να δουλεύει μετά από μία εβδομάδα και ο Ιταλός αξιωματικός έστησε στον τοίχο του καμπαναριού τον Έλληνα συντηρητή και τον εκτέλεσε ένα πρωί, παρουσία του δημάρχου, του ταμία, του παπά του νεωκόρου και των υπολοίπων κατοίκων του νησιού για παραδειγματισμό!!!!!!!
Αν και στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κατοχή, ούτε ξένοι κατακτητές, εμείς ακόμη συνεχίζουμε να στερούμε το «λάδι» από τα γρανάζια της μηχανής μας. Από το δήμαρχο στον ταμία και από τον παπά στον νεωκόρο χάνεται ο πλούτος που έρχεται από την Ε.Ε. για να υποστηρίξει την οικονομία μας και στο τέλος το θύμα είναι ο συντηρητής του ρολογιού... δηλαδή εμείς!!!
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Η νόσος του πασοκισμού
Στάδια, συμπτώματα, πρόληψις
Η νόσος του πασοκισμού (σηψαιμική πασοκίασις η ανωφελής), έχει λάβει εις την χώραν μας εκρηκτικάς διαστάσεις και θεωρείται από τους ειδικούς «πανδημία» υψίστου κινδύνου. Θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τα συμπτώματα και τις βαθμίδες της νόσου, προκειμένου να συμβάλλουμε εις την ορθήν ενημέρωσην των πολιτών. Η νόσος διέρχεται πέντε στάδια, πριν μολύνει ολοκληρωτικά τον οργανισμόν:
α) ο συνοδοιπόρος
Τα πρώτα συμπτώματα της νόσου γίνονται δυσκόλως αντιληπτά. Συνήθως εκδηλώνονται κατά την διάρκειαν της τηλοψίας και χαρακτηρίζονται από κατάρρευση του πνευματικού ανοσοποιητικού συστήματος. Ο ασθενής εμφανίζει ιδιαίτερη παθητικότητα εις τας τηλεοπτικάς εκπομπάς και συνηθίζει να δέχεται αδιαμαρτύρητα τα όσα βλέπει και ακούει. Είναι αφηρημένος και παρουσιάζει κενά στον ειρμό και την σκέψη του.
Ευδοκιμεί: διάσπαρτη στο σύνολο του πληθυσμού
Αντιμετώπισις: Συνίσταται απομάκρυνσις εκ της νοσογόνου τηλεοράσεως και παρότρυνσις ενασχολήσεως με δημιουργικάς ασχολίας (ψάρεμα, μαγείρεμα, πλέξιμο κλπ)
πασοκόπληκτος στα πρώτα στάδια της νόσου.
β) ο ψηφοφόρος
Η μετάβαση στο δεύτερο στάδιο σημαδεύεται από το απονενοημένο διάβημα της ρίψεως του ανόσιου ψηφοδελτίου στην κάλπη. Πράξις απελπισίας ή ευίθιας, έχει ως αποτέλεσμα την απρόσκοπτη επέλαση της νόσου στον οργανισμό. Αρχίζει να αλλάζει η συμπεριφορά του ασθενούς. Παρατηρείται ηττοπάθεια, έλλειψη ζωτικότητας, απάθεια. Πράγματα που μέχρι τότε θα τον εξαγρίωναν, τώρα περνάνε χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Πρώτα συμπτώματα αφασίας.
Ευδοκιμεί: εις άνεργους και μέλη του ευρύτερου δημόσιου τομέα
Αντιμετώπισις: Συνίσταται ολιγόμηνη αποχή από πάσα πολιτική πράξη και επαφή με ψυχολόγο.
γ) το μέλος
Στο στάδιο αυτό η κατάστασις του ασθενούς χειροτερεύει, αλλά είναι ακόμη αναστρέψιμη. Κύριο σύμπτωμα η απώλεια της κοινής λογικής. Ο ασθενής λέει διαρκώς ασυναρτησίες και δυσκολεύεται να προτάξει λογικά επιχειρήματα. Είναι ευέξαπτος, απότομος και, παράλληλα, αποκτά μια ιδιαίτερη αδυναμία σε άχρηστα είδη πολυτελείας.
Ευδοκιμεί: σε προμηθευτές του δημοσίου και μέλη του ευρύτερου εργοληπτικού τομέα
Αντιμετώπισις: Απαιτείται συνεχής παρακολούθησις και συνεδρίες με ψυχολόγο. Χρήσιμη και η αλλαγή επαγγέλματος.
δ) ο δάσκαλος
Η νόσος, πλέον, καθίσταται ανίατος. Ο ασθενής αντιλαμβάνεται την κατάστασή του, αλλά την αντιμετωπίζει ως προτέρημα. Φροντίζει, λοιπόν, να επιδεικνύει την πασοκίασή του και να επιδιώκει την εξάπλωσή της. Παρατηρείται συχνή λογοδιάρροια (με περιεχόμενο αντίστοιχο της κοινής διάρροιας), φαντασίωση μεγαλείου (illusions of the grandeur) και ολοένα αυξανόμενη δυσκολία επαφής και επικοινωνίας με το περιβάλλον. Στο στάδιο αυτό του κοινωνικού αυτισμού, ο ασθενής βρίσκεται, πλέον, στον κόσμο του (συνήθως κάπου μεταξύ Πολιτείας, Κεφαλαρίου και Εκάλης).
Ευδοκιμεί: σε πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, συνδικαλιστές
Αντιμετώπισις: Η κατάστασις χαρακτηρίζεται, πλέον, κλινική και συνίσταται ο εγκλεισμός.
ε) ο κουμπάρος
Ευτυχώς, στο τελικό στάδιο της νόσου, φθάνουν λίγοι ασθενείς, αν και τα ποσοστά διαρκώς αυξάνονται. Στο στάδιο αυτό ο ασθενής τελεί σε πλήρη αφασία. Χάνει κάθε αίσθηση ευθύνης, δικαίου, ηθικής και ενοχής και επιστρέφει στο ψυχολογικό επίπεδο της βρεφικής ηλικίας. Αντιλαμβάνεται το περιβάλλον μόνο με επίκεντρο τον εαυτό του και ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την εξυπηρέτηση ζωωδών ενστίκτων και την ικανοποίηση των βιολογικών του αναγκών (κυρίως στοματικών και πρωκτικών). Η επικοινωνία είναι αδύνατη. Χαρακτηρίζεται από αυξημένη ματαιοδοξία, φθόνο και απληστία.
Ευδοκιμεί: σε πολιτικούς, εκδότες και μεγαλοεπιχειρηματίες
Αντιμετώπισις: Απαραίτητος ο ισόβιος εγκλεισμός και η καθήλωσις. Συνίσταται η χρήσις ηλεκτροσόκ.
Πρόληψις
Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010
Ανεξάρτητη κίνηση πολιτών στην Εύβοια
Περιφερειακή πρωτοβουλία με την επωνυμία «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Στερεάς Ελλάδας-Εύβοιας» συγκροτήθηκε ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου. Οι συμμετέχοντες ζητούν την υποστήριξη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνοντας ότι την πρωτοβουλία παρακολουθούν συναγωνιστές που ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους (μέλη από όλες τις συνιστώσες και ανένταχτοι του ΣΥΡΙΖΑ, μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, των Οικολόγων Πράσινων, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), καθώς και ανένταχτοι πολίτες.
Σε ανακοίνωσή τους αναφέρουν ότι η πρωτοβουλία ξεκίνησε από την αρχή του έτους με την δημοσιοποίηση του σχεδίου «Καλλικράτης». «Συγκροτήθηκε από πολίτες, με ενεργό συμμετοχή στα σημαντικά τοπικά κινήματα και τους κοινωνικούς αγώνες που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια. Κινήματα με μεγάλη απήχηση όχι μόνο στην Περιφέρεια αλλά και σε πανελλαδικό επίπεδο που σημείωσαν και νίκες απέναντι σε μεγάλα επιχειρηματικά οικονομικά συμφέροντα.
Ενδεικτικά στην ακύρωση των ρυπογόνων μονάδων λιθάνθρακα στην Αντίκυρα, το Μαντούδι, τη Λάρυμνα και το Αλιβέρι, την αναστολή της επικίνδυνης καύσης των αποβλήτων στη Θήβα, τους αγώνες κατά της καρκινογόνας βιομηχανικής ρύπανσης στον Ασωπό και την Μεσσάπια, για τη διάσωση της Γκιώνας, της Οίτης, του Ελικώνα από ανεξέλεγκτες εξορύξεις και ενεργειακές εγκαταστάσεις, την ανάδειξη των προβλήματων του Μαλιακού, του Κορινθιακού και του Ευβοϊκού, στο κίνημα κατά των ληστρικών διοδίων που ολοένα διογκώνεται, τις αντιστάσεις κατά των απολύσεων, την προστασία των ευάλωτων ομάδων, την υπεράσπιση των αγώνων των αγροτών και των εργαζομένων», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
«Θεωρούμε ότι το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα», έχει σημαντική δυναμική και δυνατότητα να συσπειρώσει δυνάμεις από ένα ευρύτερο χώρο, ώστε να αποτελέσει ένα μοχλό υποστήριξης των κοινωνικών κινημάτων αλλά και να υποκινήσει τοπικές κινήσεις με αντίστοιχα χαρακτηριστικά», καταλήγει η πρωτοβουλία.
Πηγή: TVXS

